Uncategorized

Το νησί που σιγά σιγά ανετελλε

milenaphotopoetry

ΤΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΑΝΕΤΕΛΛΕ
___________________________________________
Σου γράφω 

Το νησί 
άργησε και φέτος να φανεί 
το καλοκαίρι 
αγαπιέται πιότερο προτού να ξεκινήσει

Οι συμφορές του 
μικρές κι αθώες 
όσο και τα διαπόρια του
τα πετρωμένα μου γόνατα 
τα σφιχταγκαλιασμένα 
από τα πέρσι
τα ακύλιστα 
όπως κι οι ώρες 
που τωρα γράφω σου

πόσο με συγκινείς 
με το τυραγνικό σου έλεος 

λίγο πριν τον προσφυγικό διάπλου μου
σαλιώνεις γύρω μου 
τα δάχτυλά σου
με δένεις 
στην άκρη μιας φωσφορίζουσας κλωστής

νομίζω σκιάζομαι
σαν με γλιστράς 
μες από το στενό σου μάτι

βελόνα είσαι 
οπλισμένη πια 
με εμένα 

-ουτοπική –

εν αγνοία σου

κοίτα 
μας γνέφουνε 
οι κοφτεροί κρημνοί 
στων βράχων τα πατήματα 
να τους συρράψουμε
ν ανοίξουμε στη ράχη τους 
με χαλαρό φεστόνι* 
και την πορτοκαλί φανταχτερή κλωστή 
μάτια πλωτά
να βλέπουν ευκρινώς 
τα ύφαλα 

να αναδύονται 

να ανατέλλει το νησί 
______________________________________________*
φεστόνι (τεχνική κουμπότρυπας)

View original post

Categories: Uncategorized

1 reply »

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s